Menu

Odeszli do wieczności ...

śp. Jan Hetnar, l. 65.

Msza pogrzebowa w kościele parafialnym w piątek, 18 maja, o 13.30.

Uroczystości na cmenatrzu o 15.00. 


Wieczny odpoczynek racz mu dać Panie ...

Dzisiaj jest

piątek,
25 maja 2018

(145. dzień roku)

Święta

Piątek, VII Tydzień zwykły
Rok B, II
Dzień Powszedni albo wspomnienie św. Bedy Czcigodnego, prezbitera i doktora Kościoła albo wspomnienie św. Grzegorza VII, papieża albo wspomnienie św. Marii Magdaleny de Pazzi, dziewicy

SAKRAMENT POKUTY

       Sakrament pokuty mocą nadaną mu przez Chrystusa odpuszcza grzechy. Odgrywa on w życiu wewnętrznym rolę bardzo ważną i jest ściśle związany z pracą nad sobą.                             Praca nad sobą jest darem Bożym. Nie jest karą ani skutkiem grzechu pierworodnego. Jest darem Bożym, dzięki któremu stajemy się podobni do Boga, Który "bezustannie działa"... Nie tylko podobni do Boga, ale zatrudnieni w tej samej, co On pracy. Jesteśmy Jego współpracownikami. Dokonujemy dzieł Bożego. Przez nas rozum i nasze ręce Bóg dopełnia swego dzieła. W życiu nadprzyrodzonym istnieje również praca, praca innego rodzaju. Na chrzcie Bóg daje nam zaczątek życia. Potem przy naszej współpracy rozwija to życie i doprowadza je do pełni wzrostu na miare Chrystusową. Wszyscy, chociaż każdy inaczej, mamy się upodobnić do najpiękniejszego wzoru, jakim jest C h r y s t u s. Jest praca wspólna, Boga i nasza. Bóg daje życie i łaskę. My naszą umiejętność, nasze pomysły, naszą dobrą wolę, nasz wysiłek. Każdy z nas powinien nad swoją duszą pracować. Tym więcej, że grzech pierworodny przysporzył nam wiele trudu i kłopotu. Tę naszą część pracy nad sobą można porównać do ;przacy ogrodnika. Ogrodnik stara się, by ziemia była zawsze dobrze uprawiona, żyzna. Podobnie Twoja dusza powinna być zawsze gorliwa, gorąca, chętna, pełna zapału. A to trudna praca. Ogrodnik otacza swój ogród mocnym płotem przed wszelkimi szkodnikami. I ty swoją duszę zabezpiecz przed szatanem i pokusami mocnym płotem. Będą to twoje postanowienia, twoje dobre uczynki, twoje umartwieniaA to nie łatwo... Ogrodnik wyrywa chwasty... wyrwij z duszy złe przyzwyczajenia, skłonności. Nie pozwól zapuścić korzeni żadnemu grzechowi. Wytęp przede wszystkim wadę główną. A o to trzeba zabiegać bezustannie. Ogrodnik rzuca w ziemię ziarno i pilnuje, by rosło pięknie i dało obfity plon. Zasiej w swą duszę dobre myśli, przyzwyczajenia, rozwiń szlachetne skłonności, pogłęb przede wszystkim swą miłość do Boga i do wszystkich braci. A to wymaga dużego wysiłku.

Zarówno dobre, jak i złe czyny chrześcijanina dotyczą także całej społeczności wierzących. Każda wina jest jednocześnie wykroczeniem przeciw Bogu oraz przeciw Kościołowi - wspólnocie przez Niego założonej i uświęconej. Dlatego musi być ona wyznana wspólnocie Kościoła. Zgodnie z praktyką i nauką Kościoła dla przebaczenia ciężkiej winy konieczna jest spowiedź indywidualna. W imieniu Chrystusa i wspólnoty Kościoła kapłan przyjmuje wyznanie grzechów i w imieniu Boga udziela rozgrzeszenia. Znaczy to, że Bóg udziela przebaczenia przez posługę Kościoła. Otrzymanie rozgrzeszenia w sakramencie pokuty wymaga - jak każde przebaczenie - żalu za grzechy oraz postanowienia i woli naprawienia zła.Sakrament pokuty jest wyjściem Boga w stronę człowieka, jest przebaczeniem przede wszystkim grzechu ciężkiego. Kto odłączył się od wspólnoty eucharystycznej, ten znajduje w tym sakramencie pojednanie z Bogiem i z Kościołem. Może znowu uczestniczyć w ofierze Chrystusa - mszy świętej, i przystępować do Stołu Pańskiego. Swą wiarę w przebaczającą miłość Boga okazuje grzesznikowi wspólnota wierzących, wychodząc mu zawsze naprzeciw z pojednaniem i otuchą. Sakrament pokuty jest znakiem, że Bóg nigdy nie opuszcza człowieka, lecz zawsze otwiera przed nim drogę powrotu (Mt 18, 18; J 20, 20-23). Co więcej - pozostaje przy nim nawet wtedy gdy człowiek od Niego się odwraca. W sakramencie tym Pan Bóg nie tylko wielkodusznie przebacza człowiekowi winy, lecz przekreśla je raz na zawsze. Co więcej: Ewangelia św. Łukasza przekazuje nam słowa Jezusa: „W niebie większa będzie radość z jednego grzesznika, który się nawraca, niż z dziewięćdziesięciu dziewięciu sprawiedliwych” (Łk 15, 7). Wiedząc o tym, łatwiej jest pozbyć się zahamowań, które wielu z nas powstrzymują od wyznania grzechów.Także ten, kto nie popełnił ciężkich grzechów, może z pożytkiem przyjmować sakrament pokuty. Świadomie wyznaje w ten sposób, że czuje się grzesznikiem. Sakrament pokuty pomaga w poznawaniu samego siebie i daje nową możliwość stawania się lepszym. Dlatego Kościół zachęca wiernych do regularnego przyjmowania sakramentu pokuty.                                                       

Sakrament pokuty: Kościół katolicki uczy, że Bóg przez posługę upoważnionego kapłana obdarowuje przebaczeniem ochrzczonego grzesznika, jeżeli ten żałuje za grzechy, wyznaje je i jest gotowy za nie zadośćuczynić. Obdarowuje go też mocą potrzebną do rozpoczynania „od początku” (por. Mt 18, 18; J 20, 20-24). Kto jest świadom popełnienia ciężkiego grzechu, zobowiązany jest przyjąć sakrament pokuty. Ale też innych chrześcijan zachęca się do regularnego przystępowania do tego sakramentu. Jest on bowiem ogromną pomocą w życiu chrześcijańskim.

 

Wyznanie grzechów: Każdą mszę świętą rozpoczynamy ogólnym wyznaniem grzechów (zob. Grzech i pokuta; Kto jest grzesznikiem). Z sakramentem pokuty łączy się indywidualne wyznanie, podczas którego spośród uświadamianych sobie grzechów wymieniamy przynajmniej ciężkie. Spowiedź indywidualna: Wyznanie, napomnienie i rozgrzeszenie są treścią spowiedzi, odbywającej się przeważnie w konfesjonale lub - w uzasadnionych przypadkach - w innym miejscu.

 

Rozgrzeszenie: Dokonywane jest w imię Chrystusa i daje pewność, że Bóg przebacza grzechy. Tajemnica spowiedzi: Ścisłe zobowiązanie kapłana do zatrzymania w tajemnicy wszystkiego, co usłyszał w czasie spowiedzi, nawet gdy dotyczy to zbrodni ściganej przez prawo, i nawet gdy milczenie sprowadzić może na niego nieszczęście.

 

 

 

Licznik

Liczba wyświetleń:
928697

Wyszukiwanie