Menu

Dzisiaj jest

sobota,
28 maja 2016

(149. dzień roku)

Święta

Sobota. Dzien powszedni.

Liturgia słowa

Licznik

Liczba wyświetleń:
394314

Wyszukiwanie

              Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!  

     

      Nie lękajcie się!  BÓG jest Miłością!

 

 

        "Na świecie doznacie ucisku, ale miejcie odwagę:                 

         Jam zwyciężył świat".  J 16,33

  

         "Zwycięstwem, które zwyciężyło świat,            

         jest wiara nasza".   1  J 5,4

         „Umiłowani, nie dowierzajcie

         każdemu duchowi

         ale badajcie duchy, czy są z Boga,      

         gdyż wielu fałszywych proroków      

         pojawiło się na świecie”.  1 J 4, 1

Czerwiec to miesiąc w sposób szczególny poświęcony czci Najświętszego Serca Pana Jezusa. Kult Serca Jezusowego wywodzi się z czasów średniowiecza, początkowo miał charakter prywatny, z czasem ogarnął szerokie rzesze społeczeństwa. Mistyka średniowiecza łączyła kult serca Jezusowego z bardzo żywym nabożeństwem do Najświętszej Rany boku Jezusa. Do najpierwszych, którzy w ranie boku, otwartej włócznią żołnierza, odnaleźli Serce Boże należy nieznany autor poetyckiego utworu Winny szczep mistyczny. Mówi w nim, że właśnie w tej Ranie odnalazł Serce Boże, że spocznie przy Nim, że się już z Nim nie rozstanie.

Kościół widzi w nabożeństwie do Serca Jezusowego znak miłości Boga ku ludziom. Chce także rozbudzić w sercach ludzkich wzajemną miłości ku Bogu poprzez to nabożeństwo. Nadto sam Chrystus nadał temu nabożeństwu wybitnie kierunek ekspiacyjny: ma nas ono uwrażliwiać na grzech, mobilizować w imię miłości Chrystusa do walki z nim oraz do wynagradzania za tych, którzy najwięcej ranią Boże Serce. Bóg jest miłością. Z miłości Bożego Serca istnieje cały wszechświat i rodzaj ludzki. Kiedy zaś rodzaj ludzki sprzeniewierzył się Panu Bogu, swojemu Stwórcy, Bóg nadal go nie przestał miłować. Dowodem zaś tej niepojętej miłości było to, ze dał swojego Syna. Uosobieniem tej największej Bożej miłości jest Serce Jezusowe. Ta właśnie miłość dla rodzaju ludzkiego kazała Jezusowi przyjść na ziemię, przyjąć dla zbawienia rodzaju ludzkiego okrutną mękę i śmierć. Z miłości tego Serca powstał Kościół, sakrament święte, a wśród nich Sakrament Miłości Eucharystia. Nabożeństwo do Serca Jezusowego nakłada również zobowiązania. Człowiek nie powinien nadużywać dobroci Bożego Serca. Powinien mieć tego Serca nieograniczone zaufanie. Dlatego może i powinien uciekać się do tegoż Serca we wszystkich swoich potrzebach. Nie powinien jednak ranić tegoż Serca na nowo grzechami. Kiedy jednak słabość ludzka na nowo pchnie nas w bagno grzechu i w niewolę szatana, mamy prawo zawsze ufać w miłosierdzie Boże, które gotowe jest przyjść nam z pomocą i nas wybawić. Nabożeństwo do Najświętszego Serca Jezusowego skłania również do aktów pokutnych za grzechy braci. Tak więc nabożeństwo to budzi także świadomości i odpowiedzialność społeczną. Nabożeństwo do Serca Jezusowego nagli do naśladowania cnót tego Serca – a przede wszystkim miłości we wszelkich jej przejawach.

"Do Syna swego nas prowadź Maryjo".

Nabożeństwa Majowe to szczególna modlitwa poświęcona czci Matki Bożej, podczas której odmawia lub śpiewa się Litanię Loretańską oraz modlitwę Pod Twoją Obronę. Potocznie nazywamy ją „majówką”. W Polsce majówki odprawiane są w kościołach, przy kapliczkach i przydrożnych figurkach.

Nam wszystkim potrzebna jest matka. Potrzeba nam jej macierzyńskiej delikatności, wrażliwej czujności, obecności i gotowości pomocy. (...) Im człowiek jest bardziej mocny, zdecydowany i pewny siebie, tym lepiej dla niego i otoczenia, gdy w jego psychice jest coś z macierzyńskiego spojrzenia matczynych oczu.

                                                               Stefan Kardynał Wyszyński Prymas Polski

 Zarys historyczny

W Polsce żywa jest tradycja gromadzenia się wieczorami w kościołach, przy grotach, kapliczkach i figurach przydrożnych na nabożeństwach majowych, nazywanych "majówkami". Jeszcze dziś przejeżdżając w majowy wieczór przez polskie wsie można usłyszeć pieśni maryjne. Zwyczaj ten trwa dopiero od połowy XIX wieku. Rodowód tych nabożeństw jest jednak znacznie wcześniejszy niż się powszechnie uważa. Gromadzenie się i śpiewanie pieśni na cześć Matki Bożej było znane na Wschodzie już w V wieku. W Kościele Zachodnim w I tysiącleciu maj jako miesiąc Maryi obchodzono raczej sporadycznie. Dopiero na przełomie XIII i XIV w. powstała myśl, aby ten miesiąc poświęcić Maryi. Pierwszym, który podjął tę myśl, był król hiszpański Alfons X (+ 1284). Władca ów zapraszał do udziału w nabożeństwach majowych, sam często brał w nich udział i swoim poddanym zalecał gromadzenie się w porze wieczornej na modlitwy wokół figur Matki Bożej. Dominikanin bł. Henryk Suzo (+ 1366), uczeń Jana Eckharta i przyjaciel Jana Taulera, znanych mistyków średniowiecza, wyznaje, że jako dziecko zbierał w maju kwiaty i niósł je do stóp Matki Bożej. Lubił z kwiatów pleść wieńce i kłaść je na głowę figur Bożej Rodzicielki. Matka Boża nagrodziła go za to wizją chwały, jaką odbiera od Aniołów. W roku 1549 ukazała się w Niemczech książeczka pod tytułem: Maj duchowy, gdzie po raz pierwszy maj został nazwany miesiącem Maryi. W żywocie św. Filipa Nereusza (+ 1595) czytamy, że gromadził on dziatwę przy figurach i obrazach Matki Bożej, śpiewał z nimi pieśni, zbierał kwiaty i zachęcał do składania ku Jej czci oprócz kwiatów - także duchowych ofiar i wyrzeczeń. Nowicjusze dominikańscy we Fiesole (w latach 1677-1709) w maju gromadzili się przed wizerunkiem Najświętszej Maryi i czcili ją muzyką, śpiewem i składaniem duchowych wyrzeczeń. Jednakże za autora właściwych nabożeństw majowych historycznie uważa się jezuitę, o. Ansolani (1713). On to w kaplicy królewskiej w Neapolu codziennie w maju urządzał koncert pieśni ku czci Bożej Matki, który kończył się błogosławieństwem Najświętszym Sakramentem.

W Polsce pierwsze nabożeństwo majowe wprowadzili jezuici w Tarnopolu (1838), misjonarze w Warszawie w kościele Św. Krzyża w roku (1852), ksiądz Golian w Krakowie (w 1856) i we Włocławku biskup Marszewski (1859). W tym samym czasie cześć Królowej maja szerzył w Galicji poezją jezuita o. Karol Antoniewicz (+ 1852). Ks. Wincenty Buczyński (jezuita) wydał we Lwowie pierwszą książeczkę o nabożeństwach majowych (1839). W dziesięć lat potem podobną broszurę wydał we Wrocławiu w roku 1850 ks. Aleksander Jełowicki, zmartwychwstaniec. W połowie XIX wieku nabożeństwo majowe przyjęło się we wszystkich prawie krajach.

Od czwartku 14 kwiatnia 2016r. rozpoczynają się obchody 1050 r. chrztu Polski w Gnieźnie, w piątek przeniesione zostaną do Poznania, żeby nie zapomnieć o tak ważnym wydarzeniu prosimy o rozwieszeniu flag państwowych.

 CHRZEST POLSKI

996 – 2016

Mieszko I przez cały okres swych rządów dał się poznać jako władca dążący do niezależności politycznej. A przede wszystkim uniknąć chciał bezpośredniego uzależnienia od Cesarstwa Niemieckiego. Ówczesny cesarz niemiecki - Otton I - przejawiał tendencje uniwersalistyczne i postawił sobie za cel podporządkowanie sobie plemion słowiańskich. Miało się to dokonać poprzez chrystianizację za pośrednictwem duchowieństwa niemieckiego, które utworzyło swoje placówki misyjne na pograniczu niemiecko-słowiańskim. Jednakże Mieszko I chciał uniknąć zależności od Niemiec i szukał sprzymierzeńca w Czechach.

Małżeństwo z Dobrawą Przymierze polsko-czeskie zostało przypieczętowane w roku 965 małżeństwem Mieszka I z księżniczką Dobrawą z czeskiej dynastii Przemyślidów. Według przekazu Galla Anonima, Dobrawa uzależniła kwestię zamążpójścia od porzucenia przez Mieszka I kultywowanego przez władców pogańskich zwyczaju posiadania wielu żon. Krótko po zaślubinach, w roku 966 książę Mieszko I przyjął chrzest za pośrednictwem czeskim. Niestety z braku źródeł historycznych nie wiadomo, w jakim miejscu odbyła się ta uroczystość. Najpierw ochrzcił się sam książę i jego dwór, ale misje chrystianizacyjne wśród społeczeństwa trwały jeszcze kilka stuleci.

 

MODLITWA W ROKU JUBILEUSZU

CHRZTU POLSKI – 2016 r.

                              Boże, nasz Ojcze,

       W roku jubileuszu Chrztu Polski dziękujemy za łaskę wiary,            za Twoje wejście w dzieje każdego z nas i naszej Ojczyzny,                         za łaskę, która nam nieustannie towarzyszy.

                Ojcze z nieba Boże – zmiłuj się nad nami.

                   Panie Jezu Chryste, Synu Boży,                                         Jesteś Panem i Zbawicielem każdego z nas.                 Pragniemy i prosimy, abyś kierował całym naszym życiem       osobistym, rodzinnym i społecznym.

Panie Jezu, Synu Boży – zmiłuj się nad nami.

        Duchu Święty, źródło życia i miłości,                                          Wołamy o Twoje i potęgę Twojej łaski,                                 abyśmy mogli poznać Prawdę, kochać Kościół, służyć braciom i siostrom miłością ofiarną, i odważnie głosić współczesnemu światu Dobrą Nowinę.    

                                                         Duchu Święty, Boże – zmiłuj się nad nami.

                                     Maryjo, nasza Matko i Królowo,

                                     Święci Patronowie naszej umiłowanej Ojczyzny,                                                                              wspierajcie nas swoim wstawiennictwem,                                                                             abyśmy dochowali wierności łasce Chrztu świętego,                                         wierności Bogu, Krzyżowi i Ewangelii, Kościołowi świętemu i jego pasterzom,

                               Maryjo Matko i Królowo Polski – módl się za nami.

 Światowe Dni Młodzieży Kraków 2016

Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią (Mt 5,7)

 

        W lipcu 2013 roku pod­czas Światowych Dni Młodzieży odbywających się Rio de Janeiro papież Franciszek ogłosił, że kolejnym gospodarzem ŚDM będzie właśnie Kraków. Światowe Dni Młodzieży w Krakowie potrwają od 26 do 31 lipca 2016 roku. Ideę ŚDM zaszczepił wśród młodych św. Jan Paweł II, który w 1984 r. w Rzymie wręczył młodym krzyż i ikonę MB Salus Populi Romanisymbole Światowych Dni Młodzieży.

       Z parafii św. Jana Apostoła i Ewangelisty jest organizowana grupa na ŚDM do Krakowa na 30 – 31 lipca. Chętni, którzy chcą jechać na ŚDM proszeni są o zapisy u ks. Tomasza lub ks. Łukasza albo w kancelarii parafialnej. Spotkania formacyjne odbywają się, co miesiąc. Następne spotkanie odbędzie się 11.03.2016r. piątek po mszy św. wieczornej. Koszt to 150zł +10euro. Wiek uczestnika ŚDM od 14 lat i więcej. Czas już krótki do zapisania się. Nie przegap okazji i szansy wyjazdu do Krakowa.

       Młodzież z Paczkowa brała też udział w ŚDM w Częstochowie 1991r. oraz ŚDM w Kolonii 2005r. Przyjmowała również pielgrzymów do swoich domów. Jest to drugie ŚDM w Polsce. Jedyna szansa by wyznać swoją wiarę oraz przeżywać wiarę wraz z młodzieżą całego świata. Chrześcijanin to człowiek odważny i ufający Bożej Opatrzności. Strach i lęk to podszepty szatana, który pragnie odstraszyć od wyjazdu na ŚDM do Krakowa.

             Jeśli jesteś odważny to zapisz się na ŚDM do Krakowa. Nie zawiedziesz się. Ja już się zapisałem a Ty?      

                                                                    Ks. Tomasz Wrona

 KRAKÓW

26-31 lipca 2016 r.

ŚWIATOWE DNI MŁODZIEŻY 2016r.

 

 Modlitwa Światowych Dni Młodzieży

                                           „Boże, Ojcze miłosierny,                który objawiłeś swoją miłość w Twoim Synu Jezusie Chrystusie,       i wylałeś ją na nas w Duchu Świętym, Pocieszycielu,            

Tobie zawierzamy dziś losy świata i każdego człowieka”.       Oddajemy Ci szczególnie ludzi młodych ze wszystkich narodów, ludów i języków. Prowadź ich bezpiecznie po zawiłych ścieżkach współczesnego świata i daj im łaskę owocnego przeżycia        Światowych Dni Młodzieży w Krakowie.

Ojcze niebieski, uczyń nas świadkami Twego miłosierdzia. Naucz nieść wiarę wątpiącym, nadzieję zrezygnowanym, miłość oziębłym, przebaczenie winnym i radość smutnym. Niech iskra miłosiernej miłości, którą w nas zapaliłeś, stanie się ogniem przemieniającym ludzkie serca i odnawiającym oblicze ziemi.                                                                                                          

  Maryjo, Matko Miłosierdzia, módl się za nami                        Święty Janie Pawle II, módl się za nami.                                Święta siostro Faustyno, módl się za nami.

 

 

Nadzwyczajny Jubileusz Miłosierdzia –

8 grudnia 2015 – 20 listopada 2016

 

Papież Franciszek ogłosił w dniu 13 marca 2015 roku, w Bazylice św. Piotra, Nadzwyczajny Rok Święty. Jubileusz Miłosierdzia rozpocznie się otwarciem Drzwi Świętych w Bazylice św. Piotra, w Uroczystość Niepokalanego Poczęcia 2015 roku i zakończy się 20 listopada 2016 roku, wraz z Uroczystością Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata.

Oficjalne i uroczyste ogłoszenie Roku Świętego odbędzie się podczas tegorocznej Niedzieli Miłosierdzia, uroczystości wprowadzonej przez św. Jana Pawła II, która jest celebrowana w niedzielę przypadającą po Świętach Wielkanocnych. Papież, stojąc przed Drzwiami Świętymi, ogłosi w tym dniu oficjalnie Bullę na Rok Święty.

O Miłosierdziu Bożym Jan Paweł II

Miłosierdzie Boże – jedyne źródło nadziei wobec zła

Nie ma dla człowieka innego źródła nadziei, jak miłosierdzie Boga. Pragniemy z wiarą powtarzać: Jezu, ufam Tobie! To wyznanie, w którym wyraża się ufność we wszechmocną miłość Boga, jest szczególnie potrzebne w naszych czasach, w których człowiek doznaje zagubienia w obliczu wielorakich przejawów zła. Trzeba, aby wołanie o Boże Miłosierdzie płynęło z głębi serc ludzkich, pełnych cierpienia, niepokoju i zwątpienia, poszukujących niezawodnego źródła nadziei. Dlatego przychodzimy dziś tutaj, do łagiewnickiego sanktuarium, aby na nowo odkrywać w Chrystusie oblicze Ojca, który jest „Ojcem miłosierdzia oraz Bogiem wszelkiej pociechy”(por. 2 Kor 1,3). Pragniemy oczyma duszy wpatrywać się w oczy miłosiernego Jezusa, aby w głębi Jego spojrzenia znaleźć odbicie własnego życia oraz światło łaski, którą już po wielokroć otrzymaliśmy i którą Bóg zachowuje dla nas na każdy dzień i na dzień ostateczny (Homilia na poświęcenie sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Krakowie-Łagiewnikach, 1, 17 sierpnia 2002)

O Miłosierdziu Bożym Benedykt XVI

  Miłosierdzie Boże polega nie tylko na odpuszczaniu nam grzechów. Polega również na tym, że Bóg, Ojciec nasz sprowadza nas – nieraz nie bez cierpienia, utrapienia i lęku z naszej strony – na drogę prawdy i światła, ponieważ nie chce naszej zguby (por. Mt 18, 14; J 3, 16).To dwojakie objawienie Bożego Miłosierdzia ukazuje, że Bóg jest wierny przymierzu z każdym chrześcijaninem przypieczętowanemu w chrzcie ( Przemówienie w katedrze Matki Miłosierdzia w Kotonu, 18 listopada 2011).   

          O Miłosierdziu Bożym Ojciec Franciszek

“Miłosierdzie jest aktem najwyższym i ostatecznym, przez które Bóg wychodzi nam naprzeciw. Miłosierdzie jest podstawowym prawem, które tkwi wsercu każdej osoby, gdy patrzy szczerymi oczyma na swoich braci i siostry, których spotyka na swojej drodze życia. Miłosierdzie jest drogą, która łączy Boga i człowieka ponieważ otwiera serce na nadzieję, że będziemy zawsze kochali pomimo ograniczeń naszego grzechu. Są chwile, w których w sposób mocniejszy jesteśmy wezwani, by utkwić wzrok w miłosierdziu. Byśmy sami stali się skutecznym znakiem działania Ojca. Z tego powodu ogłosiłem Nadzwyczajny Jubileusz Miłosierdzia, jako szczególny czas łaski da Kościoła”

        

AKT ZAWIERZENIA MIŁOSIERDZIU BOŻEMU

 

Boże, Ojcze miłosierny,
który objawiłeś swoją miłość
w Twoim Synu Jezusie Chrystusie,
i wylałeś ją na nas w Duchu Świętym, Pocieszycielu,
Tobie zawierzamy dziś losy świata i każdego człowieka.

Pochyl się nad nami grzesznymi,
ulecz naszą słabość,
przezwycięż wszelkie zło,
pozwól wszystkim mieszkańcom ziemi
doświadczyć Twojego miłosierdzia,
aby w Tobie, w Trójcy Przenajświętszej, Boże,
zawsze odnajdywali źródło nadziei.

Ojcze przedwieczny,
dla bolesnej męki i zmartwychwstania Twojego Syna,
miej miłosierdzie dla nas i całego świata!
Amen.

GRA CZŁOWIEKA Z SZATANEM

Człowiek sam, przegrywa!

                        JEZUS CHRYSTUS I NIEPOKALANA MATKA                                                                           Jedyny ratunek ludzkości!           

   

   Nawracajcie się           i wierzcie w Ewangelię!

 

 

 

„Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię – to nowe hasło roku duszpasterskiego. Jak je rozumieć?

Kościół katolicki w Polsce zdecydował, że przez najbliższe lata kroczyć będzie duszpasterską drogą odnowy przymierza chrzcielnego. Taka decyzja Konferencji Episkopatu Polski (KEP) związana jest z przypadającą w 2016 roku 1050. rocznicą chrztu Polski. Komisja Duszpasterstwa KEP, we współpracy ze Stowarzyszeniem Pastoralistów Polskich, wypracowała wizję czteroletniego programu pracy duszpasterskiej, która streszcza się w haśle: „Przez Chrystusa, z Chrystusem, w Chrystusie. Przez wiarę i chrzest do świadectwa. Logika Programu duszpasterskiego na lata 2013–2017 prowadzi od wiary, przez nawrócenie i chrzest do misji. W pierwszym roku (2013/2014) mieliśmy hasło: „Wierzę w Syna Bożego, na drugi (2014/2015) wybrano: „Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię, na trzeci (2015/2016): „Nowe życie w Chrystusie i na czwarty (2016/2017): „Idźcie i głoście. Każdy rok pracy złączony jest ze znakiem z liturgii chrztu. Są nimi: świeca, krzyż, woda i biała szata oraz olej. Znaki te mogą pomóc ochrzczonym w odnowieniu łaski tego sakramentu i w odkrywaniu godności i misji, jaką otrzymali. Mamy za sobą pierwszy rok, poświęcony głoszeniu kerygmatu, by wzmocnić i odnowić wiarę w Jezusa Chrystusa.

Jaki znak towarzyszy temu hasłu?

Znakiem z liturgii chrztu jest w roku nawrócenia krzyż. Kapłan, który nas ochrzcił, uczynił na początku znak krzyża na naszym czole. Powtórzyli ten gest nasi rodzice i chrzestni. Przez chrzest weszliśmy w owoc drzewa krzyża, w odkupienie, zanurzyliśmy się w zbawczej śmierci Chrystusa. Program proponuje, by w parafiach zatroszczyć się o krzyże, zwłaszcza w miejscach publicznych, by były zadbane i uszanowane. Sugerujemy ludziom młodym, przed zbliżającymi się Światowymi Dniami Młodzieży w 2016 roku w Krakowie, by zainteresowali się krzyżami w swojej okolicy, by poznali ich historię, udokumentowali je na fotografiach i poznali genezę ich powstania. Takie działania nawiązują do krzyża Światowych Dni Młodzieży, który nawiedza nasze diecezje. Zachęcamy też rodziców, by błogosławili swoje dzieci, by gest błogosławieństwa stał się czymś naturalnym w domach ludzi wierzących. Człowiek, który z wiarą błogosławi staje się narzędziem w ręku Boga wypraszającym miłość Pana Boga.

Co przeciętny katolik powinien zrobić, by się nawrócić?

Nawrócenie jest owocem spotkania człowieka z kerygmatem, czyli z jądrem Ewangelii. Kerygmatem jest żywy Jezus Chrystus, którego mamy przepowiadać, by Go pokochać i naśladować. Doświadczenie żywego Jezusa powoduje zmianę myślenia człowieka o Bogu, o świecie, o sobie i bliźnich. Zaczyna się wtedy to, co psalmista opisał, mówiąc, że uczymy się chodzić ścieżkami Pana. Nasze myśli, pragnienia, plany i decyzje staramy się podporządkować mądrości i woli Bożej. To nawrócenie dokonuje się indywidualnie i społecznie, bo człowiek nie żyje sam, ale w relacjach z innymi ludźmi. Myślę, że warto szukać w tym roku miejsc i doświadczeń żywego Boga, jakby z pierwszej ręki. Potrzebne jest otwarcie umysłu i serca na słowo Boże i moc sakramentów, by Pan Bóg mógł w nas odnawiać swoje podobieństwo. W tegorocznym programie stawiamy trzy priorytety: wiara, nawrócenie oraz radość z nadzieją. Chodzi o to, by podjąć działania wzmacniające wiarę zwłaszcza ludzi dorosłych, by przyjęcie Jezusa prowadziło do odkrycia Bożej miłości, która jest silniejsza niż grzech, którego doświadczamy. Nawrócenie dokonuje się przez sakrament pokuty i pojednania, gdzie Bóg oczyszcza nas z grzechów i umacnia w podejmowanych wysiłkach przemiany naszego życia. Z objawień Matki Bożej w Fatimie chcemy uczyć się ducha pokuty i wynagrodzenia za grzechy. Pragniemy także odkrywać, że autentyczna radość i nadzieja są owocem nawrócenia. Kto zapłacze nad swym grzechem i przyjmie dar przebaczenia, ten doświadczy radości i żyć będzie w nadziei wiecznej jedności z Bogiem.

 

 

Zegar

Blok reklamowy

Dźwięk

Brak pliku dźwiękowego

Statystyki

Brak własnych statystyk

Sonda

W jakim celu osobiście przychodzę na Mszę Św. w niedzielę do kościoła?

jestem katoliczka i spelniam obowiozek i wypraszam blogoslawienstwo na caly tydzien